Aectueel is een initiatief van logo
Nederland voelt zich belazerd. Veertig jaar lang draag je verplicht pensioenpremie af en nu moet je maar zien wat je daarvan terugziet. Ouderen krijgen minder dan beloofd was. Jongeren krijgen misschien wel helemaal niets. Aldus de zoveelste boze Zembla-uitzending over pensioen.

Volgens Zembla voelen ouderen zich belazerd en jongeren vrezen dat ze hun geld in een bodemloze put storten. Ouderen zijn voorgelogen en misleid: ze hebben meer pensioenpremie ingelegd dan ze krijgen uitgekeerd. Voor jongeren dreigt zelfs “een ramp,” stelt Martin Pikaart van het Alternatief voor Vakbond in de uitzending. Er dreigen Amerikaanse toestanden, zo waarschuwt hij. Jongeren zullen straks niet met pensioen kunnen zonder op zijn minst hun huis te moeten verkopen, of ze moeten op hun tachtigste nog hamburgers bakken bij een McSnackbar.
Larie, vinden veel pensioendeskundigen. Wie nu in de zorgsector met pensioen gaat, geniet bijvoorbeeld een pensioenuitkering van zo’n vijf keer haar totale inlegde premie, rekent PFZW-directeur Peter Borgdorff voor in zijn pensioenblog www.pfzw.nl/blog/. De jongeren van nu halen volgens Borgdorff over veertig jaar waarschijnlijk circa 3,5 keer de inleg: "Ook dat is nog steeds een zeer goede deal." Van dik hout zaagt men planken. Dat hebben ze bij de Vara ook begrepen. De Zembla-uitzending van vrijdagavond wordt dan ook niet gehinderd door enige nuancering. Dat hoeft ook niet. Die mensen zijn aangenomen om kijkcijfers te halen, niet om heldere en waarheidsgetrouwe informatie te verschaffen.

Dat laatste is de taak van de sector. Even wennen is dat wel. Tot voor kort wensten zowel het brede publiek als de media niet te worden lastig gevallen met pensioeninformatie. Nu is het roer drastisch omgegooid en wil men ineens het naadje van de pensioenkous weten. Daar gaat tijd overheen – het is een hels karwei om plots alle relevante informatie bij elkaar te sprokkelen en die op een verteerbare en begrijpelijke manier te presenteren. Bovendien weten pensioenuitvoerders vaak niet goed wat ze met inhoudelijke vragen aanmoeten. Ze gaan immers alleen over de uitvoering en niet over de inhoud. En tenslotte wordt er naast informatie ook vaak advies gevraagd, en dat mogen pensioenuitvoerders niet zomaar geven. Dat alles mag geen excuus zijn voor gebrekkige transparantie: heldere info is een vereiste.

Mijnpensioenoverzicht.nl is een stap in de goede richting. Hetzelfde geldt voor de sectorbrede inspanning om kosten eenduidig boven tafel te krijgen. Maar het is niet genoeg. Want Zembla legt de vinger op een zere plek. Een goed pensioen is niet langer vanzelfsprekend. Mensen maken zich daar zorgen over, en ze vragen terecht om betrouwbare, volledige en tijdige informatie. Hoeveel is er nu precies voor mijn pensioen betaald? Wat zie ik daarvoor terug? Zal dat genoeg zijn? Zo niet, wat moet ik daar dan aan doen? En hoe organiseer ik dat? Maar ook: Hoe kan het dat laag-opgeleide collega’s subsidie leveren voor het pensioen van de directeur? Waarom moeten jongeren solidairder zijn dan ouderen? En waarom kunnen we niet gewoon ons eigen pensioenfonds kiezen? Formeel is een pensioenfonds alleen belast met de uitvoering van een pensioenregeling – de inhoud is een zaak van de sociale partners. Het verschil zal Henk en Ingrid worst wezen. Zij willen gewoon weten waar ze aan toe zijn.

De sector moet snel met duidelijke informatie komen. Niet alleen om in de informatiebehoefte van het brede publiek te voorzien, maar ook om een helder weerwoord te bieden aan het tendentieuze ondertoontje van de Zembla-makers. De pensioensector heeft sprookjes verteld, volgens de programmamakers: Als je jaar in jaar uit premie zou afdragen, kon je na je 65e rekenen op een gegarandeerd inkomen. Maar wat is die belofte nog waard, nu veel pensioenfondsen gaan korten op de uitkeringen? Niets, vindt Zembla. De hele verplichte deelname aan zo’n waardeloos pensioenstelsel moet op de helling.

Het feit dat ons stelsel - zij het met wat kleerscheuren - nog overeind staat en nog vrijwel geheel kapitaalgedekt is ondanks inmiddels drie crises in tien jaar tijd, legt kennelijk geen gewicht in de schaal.
“Het is afwachten of er genoeg geld overblijft voor iedereen, maar we moeten wel premies betalen want we zitten verplicht in dit pensioenstelsel,” oreert de commentator. De redactie draagt druk soundbites aan die suggereren dat een individueel stelsel zonder solidariteit of verplichte deelname beter is. Een systeem zoals in Amerika dus. Gemakshalve worden daarbij het schrikbeeld van de tachtigjarige hamburgerbakker en aanverwante ‘Amerikaanse toestanden’ even buiten beschouwing gelaten. Dat zou het sprookje maar verpesten. Het is tijd dat de sector een tegengeluid laat horen.

Bron: IPE.com, 18 Februari 2012

Reactie toevoegen

Naam: *
Emailadres: *
Bericht: *
Velden met een * zijn verplicht
top image
description image

Veslag Klap Pensioenseminar

1 maart 2018 Met 1400 miljard euro is de pensioenpot in Nederland beter gevuld dan ooit. Toch staat ons pensioenstelsel voor grote uitdagingen, want is die riante pot ook in staat aanspraken in de toekomst te garanderen? ... Lees meer